HABERLER

Haberler

13 2017
23 Yaşında 52 Ülke gezmek...
Gezmek, macera, seyyah olmak... Bence bunlar hayatın anlamı. Oğlum Pamir de izimden gitmeye karar vermiş ve bu yaşına kadar elli iki ülkeyi gezme şansı elde etmiş... Kendisi ile seyahat etme sanatı üzerine küçük bir söyleşi yaptım, umarım ...

button

09 2017
Dünyanın en kısa ticari havaalanına iniş...Saba Havaalanı, Karayipler
JUANCO E.YRAUSQUIN HAVAALANI SABA, HOLLANDA ANTİLLERİ   JUANCO E.YRAUSQUIN HAVAALANI SABA, HOLLANDA ANTİLLERİ ICAO KODU: TNCS YÜKSEKLİK : 18 m/60 ft PİST DOĞRULTUSU : 12/30 PİST UZUNLUĞU : 396 m/ 1,299 ft YÜZEY : ...

button

20 2017
Zonguldak-Çaycuma Havaalanı tehlikeli mi?
Zonguldak havaalanı tehlikeli mi?   Yazılarımı okuyanlar zor meydanlara özel bir ilgimin olduğunu ve Dünyada en tehlikeli olarak addedilen onbeş havaalanı bizzat inip bu konu ile ilgili bir kitap yazdığımı da bilirler. Bahsi geçtiği zaman pilotların ...

button



Havacılık Kulüpleri hafızasını kaybediyor!!!06 2015 , Tufan Sevincel

Havacılık Kulüpleri hafızasını kaybediyor!!!
 
Ülkemizin en güçlü ve eski havacılık kulübü olan İstanbul Havacılık Kulübünün Sabiha Gökçen havaalanında açtığı uçuş okulunun ilk öğrencilerinden biriyim. Kulübe üye olduğum 2000 yılından itibaren yaklaşık 8 sene kulübün üyesi olarak uçtum, arkadaşlıklarımı, bilgimi ve havacılık aşkımı pekiştirdim. Fakat eğitime başladığım ilk yıllarda sıkça duyduğum ve bir türlü anlam veremediğim bir konu vardı.


Kulübün daha önce yıllarca faaliyet gösterdiği Samandıra havaalanında eğitim alan ama kulüp Sabiha Gökçen' e taşınınca bir daha kulübe uğramayan pilotların varlığı ve neden havacılık tutkularını devam ettirmedikleri hep kafamı kurcalamıştı. Araştırmalarım sonucunda neredeyse 200' e yakın üyesi bulunduğunu öğrendiğim ve şu anda hayal bile edemeyeceğimiz havacılık aktivitelerinin yapıldığı dönemleri yaşamış olan kulüp üyelerinin birçoğunu tanımamak bana çok garip gelmişti. Bir elin parmakları kadar olan kulüp üyelerine ne oldu, neredeyse 15 yıllık geçmişe sahip (o zaman 15 yıldı şimdi  30 yıl ) bu kadar güçlü bir kulüp neden bu kadar kan kaybına uğradı diye sorduğumda ise genelde ''finansal durumlar, anlaşmazlıklar vs'' gibi  cevaplarla karşılaştım. Bende bu cevaplar üzerine fazla üstelemedim ve konuyu fazla gündeme getirmemeye özen gösterdim.
 
Geçen ay İstanbul' a yaptığım ziyarette İstanbul Havacılık Kulübü üyesi yakın bir arkadaşım'' Tufan müsaitsen gel, eski kulüp üyeleri ile toplanacağız'' deyince hemen kabul ettim.
 
Uzun süredir hasretini duyduğum sohbet sırasında konuşulanlar beni çok motive etti ve bu sohbette bulunmak gerçekten keyif oldu. Ama toplantı esnasında  ''Neden bu kıymetli insanlarla daha önce tanışamadım ve sohbet fırsatı yakalayamadım'' diye içimden kendime kızdım. Pilotlar bilir, ne zaman bir araya gelsek tek konumuz havacılıktır. 50 yıl önce uçuşu bırakmış olsanız veya sadece 50 saat uçmuş bile olsanız pilotlarla bir araya geldiğinizde başka bir konuda konuşmanız mümkün değildir. Bu seferde böyle oldu. Saatlerce uçuştan, havacılıktan, uçaklardan sıkılmadan bıkmadan konuştuk. Sohbet sırasında hiç adını duymadığım varlığından bile haberdar olmadığım toprak meydanlar, detayını hiç bilmediğim kazalar, yurtdışına başarılı seyrüseferler, uçuş anıları hakkında bilgi sahibi oldum. Bu konuşmalardan sonrada içimdeki sıkıntıyı sohbete katılanlarla paylaştım; 
 
Üzüldüğüm neydi biliyor musunuz; kulübün eski üyelerini kaybetmekle İstanbul Havacılık Kulübünün kollektif hafızasını yok etmişiz. Neredeyse 30 senelik bilgi birikimini çöpe atmışız. Sanki kulüp 2000 yılında kurulmuş gibi davranarak kendimizi kandırmışız.  Eski üyeleri aramıza katmamakla, onları tekrar kazanmak için faaliyet göstermemekle en büyük hatayı yapmışız. Bu hatalar zinciri o kadar vahim bir hale gelmiş ki, daha dün vefat eden Türkiye' nin en tecrübeli Akrobasi pilotu ve İstanbul Havacılık Kulübünün kurucuları arasında yer alan Pilot Yarbay Necati Artan' ı tanımayan kulüp üyelerinin varlığı ile şoka uğradım. Ne büyük vefasızlık!!!
 
Zaten havacılığı seven, uçuş sevdalısı bir elin parmakları kadar az kişiyiz. Hangi akla hizmetle insanları küstürürüz. Kulübün ve dolayısıyla havacılığımızın  kan kaybetmesinin temel sebebi bence üyeleri elde tutmak için çaba gösterilmemesi ve onların bu camiadan ayrılmaması için olanaklar yaratılmaması. Peki bu değerli pilotların  havacılık bilgilerini yeni kuşaklara aktarmasını sağlamak için ne yapmamız gerekiyor?  Aslında bu konuda defalarca kulüp yöneticilerine tavsiyede bulunup yurtdışında özellikle uzun yıllardır yaşadığım İngiltere'den örnekler vererek yeni üyelik modelleri yaratmalarını teşvik ettim. Önerim üyeliklerin birkaç grup adı altında toplanması ve bu grupların kademeli olarak kulüp faaliyetlerinden yararlanmasını teşvik etmekti. Birkaç örnek versek galiba daha doğru olacak. Artık uçmayan ama kulübün üyesi olmayı arzu eden, yıllar boyu edindiği tecrübeleri genç kuşaklara aktarmayı bir borç bilenler için ''Sosyal'' üyelik kategorisi yaratılması.Bunun ismi çok önemli değil; Fahri üyede diyebilirsiniz, Sosyal üyede. Kulübün uçaklarından yararlanmayı istemeyen, uçamayan kişilere cüzi bir üyelik aidatı uygulamak mümkün. Pilot eşleri veya çocukları için farklı bir kategori yaratmak ve yine düşük üyelik ücretleri uygulamak olası. Arada sırada kulübü ziyaret ettiğim zaman gözlerim aileleri arıyor ama maalesef artık söz konusu değil. Bunun yanında pilot olmayan gençlerin pilotlarla sohbet etmesini sağlamak, onları pilot olmaya teşvik etmek, bilgi ve görgülerini arttırmaları için yine ''Genç Pilotlar''  adı altında bir üyelik oluşturulabilir. Ayrıca havacılık dünyasında ismi bilinen akademisyenlere, uçak mühendislerine, kara ve hava kuvvetlerinde uçmuş eski pilotlara, kuvvet komutanlarına fahri üyelikler  verilebilir. Şu anda var olan üye sayısını binli, onbinli rakamlara çıkartmadıkça Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü nezninde gücümüz olmayacak.Havacılık faaliyetlerimiz resmi makamların gözünde üçbeş kişinin yaptığı faaliyetler olarak görülüyor şu anda   Bunu anlamak için çok zeki olmaya gerek yok.Üye sayılarımız bu seviyelere ulaşırsa istediğimiz her konuda sivil otoritelerin karşısına daha güçlü olarak çıkabiliriz. Aslına bakarsanız ülkemizdeki tüm havacılık kulüplerinin bir araya gelip üye sayısını arttırmak için kararlar alması en doğrusu. 
 
 
1986 yılından beri faaliyette bulunan kulübümüzün ve hızla kan kaybeden tüm kulüplerin kollektif hafızasına tekrar kavuşması dileği ile...



Son Haberler

23 Yaşında 52 Ülke gezmek...
Gezmek, macera, seyyah olmak... Bence bunlar hayatın anlamı. Oğlum Pamir de izimden gitmeye karar vermiş ve bu yaşına kadar elli iki ...

Dünyanın en kısa ticari havaalanına iniş...Saba Havaalanı, Karayipler
JUANCO E.YRAUSQUIN HAVAALANI SABA, HOLLANDA ANTİLLERİ   JUANCO E.YRAUSQUIN HAVAALANI SABA, HOLLANDA ANTİLLERİ ICAO ...


Warning: mysql_close() expects parameter 1 to be resource, null given in /home/tufansevincel.com/httpdocs/tr/haberler.php on line 362